کاش

کاش مثل یه گنجشک بودم تا به هر جا و هر کس که می خواستم سر می زدم…

کاش دریا بودم و صدام آرامش دهنده بود و ساحلم جای پای عاشقا…

 کاش آسمون بودم تا هر وقت کسی دلش تنگ شد، به من نگاه کنه و چیزی زمزمه کنه…

کاش کوه بودم تا محکم باشم و زود رنجیده خاطر نشم…

کاش بارون بودم تا آمدنم بقیه رو خوشحال کنه و اشکای عاشقا تو قطره های من گم شن…

   کاش یه قاصدک بودم تا از پرپر شدنم لذت ببرند و یا پیغامشون به یارشون به من بگن من فوت کنن برم اون بالاها…

پ.ن. سلام به همه دوستای خیلی خیلی خوبم…

پ.ن. از همه دخترای نازنازی و پسرای گوگولی که به جشن تولدم اومدند ممنووووووووونم، خیلی خوشحالم کردین، اونایی هم که نیومدند بعدا خدمتشون می رسیم… کیک و شیرینی و همبر از دستشون رفته…

پ.ن. خیلی دوستتون دارم…